Gezien de geschiedenis en de grote veelzijdigheid van dit ras, spreken we tegenwoordig van verschillende soorten Duitse herders. Elk van die typen heeft zijn eigen kenmerken, daarom zijn ze beter geschikt om verschillende rollen uit te voeren. Fysiek uiterlijk, doel en instinct kunnen van hond tot hond verschillen, maar ze worden allemaal nog steeds als Duitse herders beschouwd.
Inhoudsopgave
Hoeveel soorten Duitse herder zijn er?
Het eerste onderscheid binnen het ras Duitse Herder is dat er twee hoofdfoklijnen zijn: de werklijn en de showlijn. Deze zijn op hun beurt onderverdeeld in 5 types of algemene regels:
- Westerse werkende duitse herder
- Oost-werkende duitse herder
- Tsjechische werkende lijn Duitse herder
- Amerikaanse show duitse herder
- Western show duitse herder
Voordat u zich verdiept in elk van deze typen, is het belangrijk om de verschillen tussen een werkende en een show Duitse Herder.
Zoals hun naam al doet vermoeden, zijn werkende Duitse herders gefokt om te werken. Het zijn honden met een hoog energieniveau, een grote prooidrift en een natuurlijke aanleg om taken uit te voeren om hun eigenaar te plezieren.
Bovendien zijn ze erg intelligent, atletisch, zelfverzekerd, dapper en beschermend.
Show Duitse herders van hun kant zijn gefokt om te pronken en bewonderaars van het ras te plezieren die een rustigere, minder veeleisende hond willen. Hoewel ze actief, beschermend en hardwerkend blijven, is het uiterlijk en bepaalde temperamentkenmerken het belangrijkst.
Met dat gezegd zijnde, laten we in detail treden over alle soorten Duitse herders en hun kenmerken...
Werklijnen of soorten werk
1. "Westerse" werkende Duitse herder
Van dit type werkende Duitse herder wordt gezegd dat het het meest lijkt op de hond gefokt door Max von Stephanitz, de maker van het Duitse herdersras. Hij wordt beschreven als een herder van hoge kwaliteit en een grote bereidheid om te werken, te leren, te luisteren en zijn meester te plezieren.
Het is ook goed als waakhond, beschermer en als hulphond voor zoek- en reddingsacties.
Bovendien past het zich heel goed aan het gezinsleven aan. Zijn stabiele karakter maakt hem tot een uitstekende metgezel, zolang aan zijn vereisten voor beweging en mentale stimulatie wordt voldaan.
De westerse werklijn is verdeeld in 5 subtypes of variaties; dit omvat de Duits-Nederlandse Herder en de Duits-Belgische Herder. Elke variatie vertoont specifieke kenmerken in vachtkleur en -type, maar wordt nog steeds als dezelfde hond beschouwd.
Hoe ziet het eruit?
De Western Line Working German Shepherd kan sabel, zwart, tweekleurig of zwart en bruin zijn. In vergelijking met de oostelijke lijnhond is zijn vacht minder donker. Hij heeft ook een meer schuine rug.
2. "Oosterse" werkende Duitse herder
Volgens kenners is de Oosterse kweeklijn ontstaan in de jaren '1940 en '1950, toen Oost-Duitsland zich losmaakte van West-Duitsland. Deze honden werden niet gefokt voor hun uiterlijk, maar voor hun levensvatbaarheid.
Het sterk door de overheid gereguleerde fokproces zorgde voor de ontwikkeling van een grote, sterke, loyale, geharde en gehoorzame Duitse herder. Met andere woorden, er werd een zuivere kweeklijn verkregen, die nog steeds zeer gewaardeerd wordt om zijn uitstekende genetica en solide karakter.
Enkele van de rollen waarin hij uitblinkt, zijn waakhond, politie of militaire dienst.
Dit is een ideaal type Duitse herder voor hard werken, maar kan ook goed zijn als gezinshond. Houd in gedachten dat hij is gefokt om werklust te stimuleren, dus zijn eigenaar moet ervoor zorgen dat hij actief blijft. Anders kan het saai en potentieel destructief worden.
Hoe ziet het eruit?
Het type Oost-Duitse herder is meestal donker van kleur, ofwel sable, zwart of sable-zwart. Het heeft een robuust, elegant lichaam, met sterke botten, een niet zo hellende rug en een opmerkelijk grote kop. In vergelijking met de Western Working Shepherd kan hij kleiner zijn.
3. Werkende "Tsjechische" Duitse herder
De hond van het Tsjechische type wordt beschouwd als de minst voorkomende onder werkende Duitse herders. Deze lijn is speciaal gefokt om na de Tweede Wereldoorlog aan de Tsjechische grens te patrouilleren. Het zijn gedreven exemplaren die graag uitgedaagd worden.
Er wordt gezegd dat ze wendbaarder zijn dan welke andere lijn dan ook en dat hun motivatie als waakhond hoger is.
Tegenwoordig wordt de Tsjechische Duitse herder zeer gewaardeerd om zijn werk bij onder meer de politie en opsporings- en reddingsteams.
Hoewel het goed kan zijn als huisdier, wordt dit niet aanbevolen als je het niet alle beweging en stimulatie kunt geven die het nodig heeft. Je kunt niet uit het oog verliezen dat hij is opgevoed om te werken.
Hoe ziet het eruit?
De Tsjechische werkende Duitse herder heeft het meest wolfachtige uiterlijk onder zijn naaste neven. Hij is meestal ook de kleinste. Zijn vacht is overwegend donker, variërend tussen wolfsgrijs, donkerbruin en zwart. De oren van deze hond zijn iets kleiner en zijn kaken zijn krachtig.
Lijnen of typen weergeven
4. "Amerikaans" toont een Duitse herder
De Amerikaanse showlijn, die in de jaren zeventig erg populair was in Noord-Amerika, wijkt aanzienlijk af van de oorspronkelijke Duitse herder. Opgemerkt moet worden dat dit zowel de Amerikaanse als de Canadese showhond omvat, maar samen staan ze bekend als de Amerikaanse foklijn.
Fokkers geven het op om het typische temperament van het ras te beschermen, ten gunste van uiterlijk en manier van lopen. Hierdoor is dit type Duitse Herder meer ontspannen en minder gedreven; Zijn energieniveau is lager in vergelijking met werkende Duitse herders.
Dat betekent niet dat ze niet actief zijn of niet graag nuttig zijn, maar ze hebben meestal niet hetzelfde uithoudingsvermogen. Ze blinken vaak uit in volg-, behendigheids- en hindernisbaantaken.
Omdat ze niet het temperament van een werkhond hebben en ook niet dezelfde beschermende instincten hebben, zijn het vaak uitstekende huisdieren.
Hoe ziet het eruit?
De American Show German Shepherd is gefokt om een specifieke lichaamsstijl en kleurpatroon te behouden. Ze hebben over het algemeen een groter en langer lichaam, met een kleinere kop en extreme achterhoeking (lichaam naar beneden hellend van kop naar achteren).
De korte, dikke en meestal lichtere vacht kan verschillende kleuren hebben, waaronder zwart en bruin, effen zwart, sable, tweekleurig en effen wit. De benen moeten bruin zijn met een zwartbruine kleur.
In de Verenigde Staten is er ook een huisdierlijn van de Duitse herder, die nauw verwant is aan de showlijn. Deze honden zijn gefokt als huisdier, maar ze hebben hetzelfde lichaamstype en dezelfde persoonlijkheidskenmerken.
5. "Westerse" show Duitse herder
Net als de Amerikaanse showlijn wordt deze Duitse herder gefokt voor een specifiek uiterlijk; hij moet echter ook blijk geven van bekwaamheid voor de baan. Hij wordt niet beschouwd als een relaxte hond. Sterker nog, hij heeft behoorlijk wat beweging en training nodig.
Hij wordt vaak beschreven als zeer intelligent en gemakkelijk te trainen. Het heeft een stabiel temperament en alertheid en is instinctief beschermend.
In vergelijking met zijn naaste neef is het westerse type veelzijdiger, omdat het goed kan zijn als beschermer en als huisdier.
Hoe ziet het eruit?
De Western Show Duitse herder is vergelijkbaar met de Amerikaanse maar robuuster. Zijn lichaam heeft ook een helling van het hoofd naar de romp, maar niet zo veel. Vachtkleur, meestal dieper en rijker, kan zwart en bruin of zwart en roodbruin zijn, waarbij de laatste het meest gewenst is.
