Aperinta en la ĉina provinco Guangdong, estas kredite ke la origina Ŝar-pei estis pli eleganta kaj malpli sulkiĝinta hundo ol la nuna Ŝar-pei. Estante tia malnova raso, estas normale ke Shar-peis spertis ŝanĝojn kaj variojn en multaj el iliaj karakterizaĵoj.
Ĉu vi interesiĝas scii kiom da specoj de Shar-pei estas? Ĉu vi volas scii kiel identigi ĉu Shar-pei estas originala?
Legu sube por ekscii kiel diferencas ĉi tiu raso, kiaj estas la plej oftaj koloroj kaj kiaj estas la ĉefaj trajtoj, kiujn vi volas serĉi aĉetante.
Enhavtabelo
Kiuj estas la specoj de Shar-pei? varioj en felo
Ĝenerale, ekzistas 3 specoj de Shar-pei, kies ĉefa diferenco estas la teksturo kaj longeco de ilia mantelo. Ili estas shar-pei de ĉevalharoj, shar-pei de broshararo kaj shar-pei de ursoharoj.
Kurioza fakto: Ŝar-pei signifas "sablohaŭto", aludante al la malglata, mallonga hararo de ĉi tiu raso. Antaŭe, la ĉinoj taksis la Ŝar-pei-on pro ĝia nekutima blu-nigra lango, ĉar ili kredis, ke per bojado ĉi tiuj hundoj forpelis malbonajn spiritojn.
1. Ĉevalharoj
Kiel ilia nomo indikas, Horsehair Shar Peis havas la plej mallongan kaj krudan specon de mantelo el ĉiuj. Ilia aspekto signife ŝanĝiĝas de kiam ili estas hundidoj ĝis ili atingas plenaĝecon.
Kiel hundido, la Poneo Ŝarpeo aspektas kiel malgranda bulo el ĉifita felo; tamen, kiel plenkreskulo, ĝi havas pli glatan haŭton, kun svelta, atleta konstruo. Ĉi tio laŭdire estas la plej aktiva kaj energia vario ene de la raso.
Ĉar ili ne disvolvas submantelon dum la vintro, Ĉevalharoj forĵetas malpli ol aliaj specoj de Shar Peis. Tial ili estas konsiderataj malpli taŭgaj por vivo en malvarmaj klimatoj.
La tipo "ĉevalharo" havas krudan, mallongan mantelon, kun tre sulkiĝinta vizaĝa haŭto kaj malĝoja esprimo en siaj okuloj kiel hundido.
Averto. Iuj homoj povas sperti iom da sentemo al la malglata mantelo de Shar Pei. En tiu kazo, eblas disvolvi mildan kaj mallongdaŭran erupcion, precipe sur la haŭto kiu estis en kontakto kun ĝi, ofte sur la antaŭbrakoj.
2. Brosu harojn
La broshara Shar-Pei elmontras iomete pli longan kaj pli molan mantelon ol sia ponehara kuzo. Ĝi estas konsiderata de multaj kiel la plej populara speco de Shar Pei, verŝajne ĉar ĝi retenas la sulkojn sur sia haŭto kiel plenkreskulo.
Aliaj karakterizaĵoj kiuj diferencigas ĝin de la ĉevalhara shar-pei estas ĝia pli fortika kaj pli peza konstruo, same kiel pli grandaj kapo kaj muzelo. Ĉi tiuj specimenoj tendencas havi pli malstreĉan temperamenton, tial ili ĝuas vivon ene de la hejmo.
Brosharaj Shar Peis konservas sian sulketan hundecan aspekton dum plenaĝeco. Ili estas normale iomete malpli aktivaj ol ĉevalharoj.
3. Urso hararo
La Ursa Hararo Shar-Pei laŭdire estas la plej malofta diverseco de Shar-Pei. Tipe, ĝi elmontras longan, lanugan, lanugan mantelon, similan al la mantelo de siaj Chow Chow-prapatroj.
Tiuj specimenoj estas la produkto de recesiva geno en ambaŭ gepatroj; la geno devas esti en kaj la ino kaj la masklo por ke urshara shar-pei estu produktita. Kvankam sendube alloga, ĉi tiu tipo de Shar Pei ne estis akceptita en multaj hundaj ringoj.
Bear Hair Shar Peis havas longan, molan felon, kies supra tavolo konsistas el haroj pli ol 1 colo (2.54 cm) en longo. Estante konsideritaj faŭlto, tiuj specimenoj ne estas akceptitaj fare de la American Kennel Club kaj aliaj oficialaj kluboj.
Kiel la ĉina Ŝarpejo diferencas de la usona Ŝarpejo?
Kiam oni parolas pri specoj de Ŝarpeo, estas ankaŭ grave mencii la du reproduktajn liniojn ene de ĉi tiu raso: la ĉina Ŝarpeo aŭ Norma Ŝarpeo kaj la amerika Ŝarpejo aŭ Okcidenta Ŝarpejo. La formo de la muzelo estas unu el la ĉefaj diferencoj inter la du hundoj.
Kiel vi povas distingi ilin?

Fizikaj Karakterizaĵoj de la ĉina Shar-Pei
La ĉina shar-pei ĉiam havas pli mallarĝan, pli ostan muzelon, tial ĝi estas ofte nomita la ostobuŝa shar-pei. Liaj vangoj ne estas karnoplenaj, nek estas ŝvelaĵo (pudingo) super lia nazo.
Ĉar ĝi estas hundo desegnita por ĉasado, ne estas haŭtaj sulkoj ĉirkaŭ la buŝo, kiuj povus influi la potencon de ĝia mordo.
- Rigardante de supre, la muzelo estas ĉiam pli maldika ol la larĝo de la kranio (kojnoforma).
- La longo de la kranio estas preskaŭ egala al la longo de la muzelo. Kiam la hundo malfermas sian buŝon, li donas la impreson de rideto, adoptante la geston konatan de la ĉinoj kiel "bufo-buŝo".
- Grandaj, malfermitaj nazotruoj permesas al la besto ricevi bezonatan oksigenon dum ĝia buŝo estas fermita.
- La malprofundaj okuloj estas grandaj kaj migdalformaj.
- La haŭto havas kelkajn faldojn, kiuj situas plejparte sur la frunto kaj aliaj partoj de la kapo.
- La oreloj povas esti malgrandaj kaj vertikalaj, aŭ faligitaj kaj iomete pli grandaj.
- Ĉina aŭ tradicia shar-pei ĉiam estas pli alta kompare kun usonanoj. Lia korpo estas atleta kaj malpeza; neniam aspektas kiel peza hundo.
- Ĝiaj kruroj estas rektaj, fortaj kaj longaj, kun plataj palmoj kaj longaj fingroj, rimarkeble apartigitaj.
- La vosto kun dika rondeta bazo mallarĝiĝas al fajna punkto.
- La tipaj koloroj de la ĉina shar-pei estas bruna, kremkolora kaj rusta nigra. Ĉina Shar-Pei ne havu bluajn, siringajn, ĉokoladojn, florajn aŭ zibelkolorajn mantelojn.
Fizikaj Karakterizaĵoj de la amerika Shar-Pei
Male al la ĉina Ŝarpejo, la amerika Ŝarpejo havas larĝan, viandan muzelon, tial ĝi ankaŭ estas konata kiel la Viandbuŝa Ŝarpejo. Ĝiaj kolo kaj buŝo estas kovritaj de dikaj faldoj de haŭto.
- La formo de lia kapo estas kvadrata, prefere ol kojna.
- La pinto de ĝia nazo estas pli alta ol la muzelo, kaj ĝiaj nazotruoj estas mallarĝaj.
- La okuloj situas tre profunde en la kranio.
- Ĝi estas kompakta hundo, kun peza strukturo.
- Ĝiaj kruroj estas mallongaj kaj ĝiaj streĉaj fingroj simulas la piedojn de kato.
- La vosto estas signife dika ĉe la bazo kaj pli maldika ĉe la pinto.
- Amerika Shar Peis povas esti diversaj koloroj, de nigra, cervo, ruĝa, kremo kaj ĉokolado, ĝis blua, blu-nigra, siringo kaj flora.
- Male al la ĉina Shar-Pei, kiu havas specifan anatomion kaj morfologion, la amerika Shar-Pei estas dividita en subtipojn bazitajn sur sia mantelo kaj buŝomorfologio.
Ĉi tio inkluzivas la karnoplenan buŝon aŭ ostan buŝon brosharar-shar-pei, la karnoplenan buŝon aŭ ostan buŝon ĉevalharan shar-pei, kaj la ostecan buŝon karnoplenan shar-pei, inter aliaj.
Ĉu vi sciis…? La sulkoj de Shar Pei donas al ĝi pli ol nur specialan aspekton. Origine bredita por protekti ĉinan reĝecon antaŭ pli ol 2,000 jaroj, la loza haŭto de ĉi tiuj hundoj provizis protekton kontraŭ atako.
Kia koloro povas esti shar-pei?
Same kiel ajna alia raso de hundo, Shar-Peis povas veni en multaj malsamaj koloroj. Ĉi tiuj koloroj estas dividitaj en:
- Bazaj
- Diluita
- Florita aŭ ne solida
- Shar-peis de bazaj koloroj
Ili elmontras nigran aŭ karbon pigmentaĵon sur la haŭto, nazo, lango, buŝo, kaj piedkusenetoj.
Jen la nuancoj:
- kremo. Ili povas esti malhela kremo aŭ hela kremo. Cream Shar Peis tipe havas pli malhelan (abrikotan) nuancon sur sia malantaŭo, oreloj, kaj hokoj.
- Flavgriza. Ĝi estas la plej ofta Shar-Pei-koloro kaj povas inkluzivi helgrizan, malhelgrizan kaj cervidan.
- ruĝa. Ombroj de ruĝa povas varii de ruĝa ĝis mahagono aŭ kaŝtanruĝeco.
- Bruna. Brown Shar Peis ofte estas konfuzita kun Chocolate Shar Peis. Bruna specimeno havos nigran pigmentaĵon, dum la ĉokolado estos diluita.
- sabro. La vera zibelo havos ŝnuron de nigraj haroj sur pli hela fonkoloro (neniam blanka). La mantelkoloro estas unuforma super la korpo, kolo, kapo, kaj gamboj.
- arĝento. Ili estas helaj arĝentkoloraj hundoj, kun karbkoloraj maskoj. Ili projekcias platenan tonon similan al la kremkoloro, sed sen la pli malhela dorsstrio.
- nigra. Plej nigraj Shar Peis elmontras grizan, ruĝan, arĝentan, brunan aŭ ĉokoladan nuancon.
Shar Peis de diluitaj koloroj
Diluita Shar-peis ne montras nigran pigmentaĵon ĉe la punktoj, nek ili havas nigrajn harojn sur sia korpo. La haŭto, nazo kaj ungoj estas la sama koloro kiel la koncerna mantelo; ekzemple, diluitaj kremhundoj havos rozkolorajn nazojn kaj felon, dum ĉokoladaj hundoj ankaŭ havos ĉi tiujn partojn en ĉokolada tono.
En ĉi tiu grupo inkluzivas la kolorojn:
- Abrikoto. La abrikota ombro varias de hela abrikoto al malhela abrikoto.
- blua. Bluaj brosharaj Shar Peis estas kutime malhelblua nuanco, kaj bluaj ĉevalharaj Shar Peis estas hele arĝente bluaj.
- ĉokolado. Diluita ĉokolada specimeno eble ne havas ajnan nigran pigmentaĵon sur sia korpo. La nazo estas ĉokolada kaj la lango estas lavenda nuanco.
- Diluita kremo. Ĝi estas la sama kiel la baza kremkoloro, sed sen la nigra pigmentaĵo.
- isabella. Ĉi tiuj shar-pioj havas pudran rozkoloran mantelon kun palbluaj ombroj sur la vizaĝo kaj lavenda lango. La oreloj kaj dorslinioj povas esti pli malhelaj.
- Siringo. Ĝi estas diluita ĉokolada blua koloro, kiu donas la aspekton de purpuro. Denove, la koloro estas pli malhela en brosharaj Shar Peis ol ĉe ĉevalharoj. Ĝi troviĝas nur kiel diluita tono.
- Diluita ruĝa (5-punkta ruĝa). La "5 poentoj" estas la nazo, la okuloj, la haŭto, la kusenetoj kaj la anuso. Ĉi tiuj hundoj estas profunda cervonuanco de ruĝa kiu varias al malhelruĝa koloro.
- Diluita zibelo. Ili montras ŝnuron de malhela (ne nigra) hararo sur pli hela (ne blanka) fonkoloro. La mantelkoloro estas unuforma sur la korpo, kolo, kapo, kaj gamboj.
- Diluu arĝenton. Arĝentoj inkludas bluan, grizan, kaj taŭpan. La nazo de ĉi tiuj hundoj estas ardeza tono (malhelgriza) kaj la lango estas lavenda. Ĝi estas fumeca blueta/arĝenta koloro kun tre malgranda vario.
floritaj shar-peis
Shar Peis kiuj ne estas solidaj en koloro estas ĝenerale referitaj kiel "floraj". Ĉi tio inkluzivas ĉiujn specimenojn, kiuj havas kolorajn markojn, t.e. makulojn kaj makulojn, sed ne tiujn, kiuj havas ombron (pli malhela felo sur la dorso, pli hela felo sub la vosto, cindrobrilo sur la nigra sharpei, ktp...).
Floraj hundoj estas konsiderataj purrasaj kaj posedas la samajn trajtojn kiel siaj solidkoloraj parencoj. Tiuj devus havi almenaŭ unu solidan koloron sur la kapo, kun inversa marko sur la dorso de la kapo ("^").
La korpo devas esti almenaŭ 50% blanka kun makuloj kaj markoj de la sama koloro sur la resto de la korpo. La koloro povas esti ajna ombro permesita en la solida shar pei-mantelo. Ĝenerale, ĉi tio estas konsiderata miso en la rasnormo kaj tial ĝi ne estas akceptita en spektakloringoj.
Notu. Kelkaj el la shar pei-koloroj ofte estas konsideritaj "maloftaj". Kvankam ĉi tiuj koloroj ne estas kutime viditaj tiel ofte, la vero estas, ke ili ne pliigas la valoron de la hundo kompare kun aliaj purrasaj Shar Peis.




