De mopshond is lief, aanhankelijk en soms ondeugend, en kan het ideale huisdier zijn voor wie op zoek is naar een kleine, gezinsvriendelijke en onderhoudsarme hond. Als je overweegt er een in huis te halen, heb je jezelf waarschijnlijk al afgevraagd: hoeveel soorten mopshonden zijn er eigenlijk?
Hoewel men in dit geval niet in letterlijke zin kan spreken van "types", gebruiken bewonderaars van het ras deze term om te verwijzen naar de verschillende kleuren, patronen en markeringen.
Lees hieronder verder om te ontdekken welke kleuren mopshonden er zijn en wat hun kenmerken zijn, welke mopshonden zeldzaam zijn , welke veranderingen mopshonden kunnen vertonen afhankelijk van hun kleur, en hoe je kunt zien of een mopshond raszuiver is of niet.
Inhoudsopgave
Wat zijn de verschillende mopskleuren?
Mopshonden vertonen een grote verscheidenheid aan kleuren en aftekeningen, waarvan er slechts 4 worden erkend door de belangrijkste verenigingen ter wereld. De twee meest voorkomende types zijn de fawn mopshond en de zwarte mopshond , die beide worden erkend door de American Kennel Club ( AKC ). Daarnaast erkent de Internationale Kynologische Federatie (FCI) de kleuren zilver en abrikoos.
Maar de waarheid is dat het spectrum binnen het mopshondras veel breder is. Als we de officiële kleuren, de variaties die niet binnen de standaard worden geaccepteerd en de kleuren die als "zeldzaam" worden beschouwd, tellen, krijgen we een lijst met in totaal ongeveer 15 kleuren en patronen. Dit zijn:
- Licht fawn of fawn
- Zwart
- abrikoos
- Zilver
- Fawn-abrikoos
- Fawn-zilver
- Fawn-roetachtig
- Blauw of grijs-zilver
- Bonte (gestroomd)
- Merle
- Chocolade
- Panda
- Zwart en getint
- gebrandschilderd
- Witte poot
Veelvoorkomende en zeldzame soorten mopshonden
Fawn of Fawn mopshond
Dit is het schoolvoorbeeld van een mopshond : lichtbruin met een masker en zwarte oren. Naar verluidt heeft bijna tweederde van alle mopshonden deze kleur. De vacht van deze exemplaren kan variëren van een lichtbruine tint tot een middelgoudbruine tint of beige met zilveren nuances.
Er is zelfs de fawn-abrikoos mopshond, die oranje of roodachtige tinten vertoont.
Hoewel de meeste fawn-mopshonden een effen of uniform gekleurde vacht hebben, kunnen sommige variaties hebben. Bijvoorbeeld crèmekleurige gebieden die lichter of donkerder zijn dan andere, evenals donkere schaduwen die bestaan uit haren van een andere tint (roetige mopshond).
Zwarte mopshond
Zwart is de tweede meest geziene en erkende kleur. Het is een rijke zwarte vacht, altijd uniform en intens door het hele lichaam. Af en toe kan er een kleine witte markering op de borst verschijnen en in zeldzame gevallen kan de witte kleur ook op een of meer benen verschijnen.
Deze witte kleuring kan bij alle mopshondenrassen voorkomen , maar is vooral opvallend bij zwarte mopshonden. Volgens deskundigen is de aanwezigheid ervan te danken aan een parti-gen. Hoewel zwart in alle standaarden is toegestaan, zal een zwarte mopshond met witte poten nooit worden goedgekeurd in de showring.
Die mopshonden die twee genen voor zwart hebben, lijken een blauwzwarte vacht te hebben, die beter zichtbaar is in zonlicht. Deze exemplaren produceren altijd zwarte pups omdat zwart een dominante kleur is.
Van hun kant zullen mopshonden met één gen voor zwart en één gen voor fawn ook een zwarte vacht hebben, maar met een meer roestige glans.
Een veelvoorkomend kenmerk bij zwarte mopshonden is het verschijnen van grijze haren op het gezicht of andere delen van het lichaam naarmate ze ouder worden.
Abrikoos en fawn-abrikoos mopshond
Abrikoos is een diepere of warmere oranje kleur dan fawn. Een mopshond wiens vacht in het bereik van licht reekalf tot diep abrikoos valt, kan naar goeddunken van de eigenaar worden geclassificeerd als reekalf-abrikoos.
Deze exemplaren hebben nog steeds zwarte oren en gezichtsmaskers.
Het is heel gebruikelijk dat het abrikozentype mopshond niet helemaal die kleur heeft. Veel honden hebben beige of zelfs bijna witte vlekken op sommige delen van het lichaam (meestal de borst).
Zilver en Fawn-Silver Mopshond
De zilveren kleur is een unieke variatie, niet erg gebruikelijk. Fokkers denken soms dat ze een zwarte pup hebben gekregen terwijl het in feite een zilveren mopshond is. Mopsen van dit type vertonen een fascinerende, glanzende grijsachtige vacht, die kan variëren van een medium tot donkere tint.
Veel mensen verwarren de kleur zilver vaak met fawn-zilver, maar het is niet hetzelfde. Zilver verwijst naar een grijze kleur met donkere schakeringen of ondertonen, terwijl fawn-zilver juist een heel lichte reekleur is.
Het is zelfs de lichtste kleur die een mopshond kan hebben.
Let op: Abrikoos- en zilverkleuren worden niet geaccepteerd door de AKC, maar wel door de FCI en de KC (Kennel Club van het Verenigd Koninkrijk).
Nu zijn er enkele soorten mopshonden die vanwege hun ongebruikelijke kleur vaak "zeer zeldzaam" worden genoemd. Onder hen zijn de volgende:
Gestroomde mopshond
Bonte verwijst naar een kleurvariatie die bestaat uit vele tinten die met elkaar vermengd zijn, waardoor een streeppatroon ontstaat. Bij pugs omvat dit voornamelijk de kleuren fawn, grijs en zwart. Er zijn bijvoorbeeld de zilvergestroomde mopshond, de abrikoosgestroomde mopshond en de omgekeerde gestroomde mopshond, die er veel donkerder uitziet.
Deze exemplaren behouden ook de zwarte kleur in de oren en het gezichtsmasker.
Het gestreepte patroon wordt als zeldzaam beschouwd bij mopshonden, maar het komt vrij vaak voor bij andere hondenrassen, waaronder de Amerikaanse bulldog , boxer, chihuahua en pitbull.
Witte mopshond en albinopug
De witte mopshond is uiterst zeldzaam. In wezen is het een zuiver witte vachthond, met alleen sporen van een heel licht crèmekleurig pigment in het masker en de lijn langs de rug. Dit type mopshond moet niet worden verward met de albinopug.
In tegenstelling tot de witte mopshond wordt de albino niet verkregen door selectief fokken, maar door de aanwezigheid van het gen dat albinisme veroorzaakt. Een kenmerk dat helpt om ze te onderscheiden, is dat albino-exemplaren altijd een roze neus en huid rond de ogen hebben.
Mops Merle
De merle-kleur bij mopshonden treedt op vanwege een specifiek gen dat de aanwezigheid van gevlekte vlekken veroorzaakt, vaak blauw of blauwgrijs, op een effen vacht of vlekken met twee onderscheidende kleuren (gevlekt). Hetzelfde patroon kan aanwezig zijn op de huid van de hond.
Merle mopshonden kenmerken zich door blauwe ogen of ogen met elk een andere kleur.
Let op : niet alle merle-honden ontstaan op natuurlijke wijze. Sommige fokkers produceren deze pups door selectieve fokkerij.
Ook de zogenaamde “zeldzame kleuren” worden door de verschillende kennelclubs niet geaccepteerd. Als toekomstige eigenaar moet u er rekening mee houden dat veel van hen geen rasechte mopshonden zijn en ook niet van nature komen. Deze exemplaren zijn het product van willekeurig fokken en kruisen met andere rassen.
Kenmerken en speciale markeringen van het mopshondras
Oren en masker
Alle niet-zwarte mopshonden moeten een goed gedefinieerd, donker, zwart gezichtsmasker vertonen, beginnend onder de kin, de snuit bedekkend en zich uitstrekkend over de ogen. Daarnaast moeten de oren ook zwart zijn.
Dit is een zeer bepalend kenmerk binnen het ras, vooral voor de fawn mopshond, fawn-zilver mopshond en fawn-abrikozen mopshond.
Opgemerkt moet worden dat sommige exemplaren voornamelijk zwart op de snuit en dan rond de ogen kunnen hebben, met weinig verbinding tussen de twee punten; of integendeel, het zwart kan zich zonder onderbreking uitstrekken van de snuit tot de ogen.
Diamant merk
Veel mopshonden hebben een donkergekleurde vlek, ook wel bekend als een "diamantvlek", in het midden van hun voorhoofd. Hoewel het een zeer gewenste geboortekenmerk is, hebben niet alle exemplaren het. En natuurlijk wordt dit niet gezien bij zwarte mopsjes.
De naam diamant verwijst naar de vorm van het merkteken, maar soms lijkt het meer op een ovaal, een cirkel en kan het zelfs een onregelmatige vorm hebben.
De rimpels op het voorhoofd van de mopshond geven meestal het gevoel van een schaduw die lijkt op de ruit, maar het is niet hetzelfde. De echte tekening wordt veroorzaakt door een vleugje donkere kleur in de vacht.
Schaduw of dorsale streep
Evenzo hebben mopshonden meestal een soort strook of spoor van donkere vacht die zich uitstrekt over het bovenste deel van het lichaam, langs de hele rug. Evenzo wordt dit alleen gezien bij niet-zwarte mopshonden.
Schaduw kan beginnen in de nek of iets lager op de rug. Het vormt een overwegend rechte lijn en eindigt aan de basis van de staart. Hun dikte en dichtheid kunnen variëren.
In sommige gevallen kan dit kenmerk heel duidelijk zijn tijdens de puppyfase en vervolgens vervagen naarmate de hond ouder wordt. In andere gevallen is het merkteken mogelijk niet aanwezig op de pup, maar kan het aanwezig zijn als de pup groeit.
roetvlek
Roet verwijst naar een merkbare overlapping van zwarte haren in mopshonden met lichte jassen, namelijk fawn, zilver, abrikoos en hun respectievelijke combinaties. Deze stukken donkere vacht zijn dun genoeg om de lichtere haren eronder bloot te leggen, waardoor de hond het typische "gladde" uiterlijk krijgt.
Zo'n patroon kan op bijna elk deel van het lichaam verschijnen, inclusief de rug, flanken, benen en hoofd.
Oogkleur
Alle raszuivere mopshonden hebben bruine ogen. Deze kleur kan variëren van middelbruin tot donkerbruin; er zijn zelfs mopshonden met zulke donkere ogen dat ze bijna zwart lijken.
Het kleurtype heeft geen invloed op de schaduw van de ogen. Alleen omdat een mopshond een reekalf is, wil nog niet zeggen dat hij automatisch lichtere ogen zal hebben dan een zwarte mopshond.
Witte poten
Kunnen mopshonden witte poten hebben? Hoewel het een vrij zeldzame eigenschap is, hebben sommige exemplaren lichte of witte poten, alsof het handschoenen zijn. Dit kan voorkomen bij één, meerdere of alle poten.
Zoals uitgelegd, zijn deze markeringen te wijten aan de aanwezigheid van het parti-gen, dezelfde die verantwoordelijk is voor de kleine witte vlekken die op de borst verschijnen.
